Boże Narodzenie w Niemczech – ciekawostki

*Choinka, kalendarz adwentowy, wieniec adwentowy, jarmarki świąteczne – wszystkie te rzeczy pochodzą z tradycji niemieckiej i stamtąd właśnie przybyły do Polski.

*Najstarszy jarmark bożonarodzeniowy jest organizowany w Saksonii od 1434 roku.

*Ciekawą niemiecką tradycją związaną z choinką jest wieszanie na niej… bombki w kształcie ogórka. Osoba, która znajdzie ją jako pierwsza, otrzymuje dodatkowy prezent.

*„Cicha noc”, czyli jedna z najbardziej znanych na całym świecie kolęd, została napisana w języku niemieckim przez Franza Xaviera Grubera. Do tej pory przetłumaczono ją na ponad 300 języków.

*W Niemczech organizuje się około 150 jarmarków świątecznych, które rozpoczynają się na początku adwentu i kończą przed lub tuż po Bożym Narodzeniu. Do najciekawszych należą: Jarmark Struclowy w Dreźnie, Jarmark Dzieciątka Jezus w Monachium, Jarmark Skrzatów na Starym Rynku w Kolonii, Jarmark Dzieciątka Jezus w Norymberdze, ale znajdziemy je też np. w Augsburgu, Stuttgarcie, Dortmundzie.

*Potrawy na wigilijnym stole są raczej skromne, ponieważ to bożonarodzeniowy obiad traktuje się bardziej uroczyście. W Wigilię na stole znajdziemy 9 dań – m.in. sałatkę ziemniaczaną, potrawy z kiszonej kapusty i pieczone kiełbaski. Dla dzieci przygotowuje się talerz ze smakołykami – orzechami, owocami i słodkościami. W Niemczech nie ma tradycji poszczenia w Wigilię, łamania się opłatkiem podczas składania życzeń i zostawiania dodatkowego miejsca dla wędrowca. Nie wkłada się też sianka pod obrus, ale pod talerzami możemy się spodziewać monet, które zgodnie ze zwyczajem mają zapewnić dobrobyt.

*W pierwszy dzień Świąt na stołach pojawiają się wystawne dania, np. pieczona gęś nadziewana jabłkami lub kasztanami podana z sosem i ziemniakami, pieczone kiełbasy i dziczyzna oraz dania na bazie kapusty – kiszonej i świeżej.

Z oryginalnych zwyczajów świątecznych słynie Walia. Jednym z nich jest Mari Lwyd, czyli „Szara klacz”. To starożytna tradycja, wywodząca się jeszcze z pogańskich czasów. Rytuał polega na odwiedzaniu kolejnych domów w danej miejscowości przez przebranych mężczyzn, którzy niosą ze sobą „szarą klacz”. To końska czaszka z doczepionymi żebrami, przykryta prześcieradłem. Mężczyźni pukają do drzwi i zadają domownikom zagadkę. Jej prawidłowe odgadnięcie wiąże się z tym, że „szara klacz” może wejść do domu, a to z kolei oznacza szczęście dla rodziny.

Do świątecznych rozrywek Brytyjczyków należą krakersy i nie są to ciastka. Christmas crackers to duże kartonowe cukierki, o które walczy się przy świątecznym stole. Dwie osoby chwytają za dwa końce krakera i ciągną z całych sił. Ta, która pozostanie z większą częścią, może zatrzymać jego zawartość. Zazwyczaj jest to papierowa korona na głowę, upominek, życzenie lub przysłowie etc. Cała zabawa polega na tym, że podczas rozrywania kraker wydaje dźwięk przypominający mały wybuch.

W Polsce drugi dzień świąt jest spędzany równie rodzinnie, jak poprzednie. Brytyjczycy jednak po całodniowym jedzeniu są gotowi na zakupowe szaleństwo. 26 grudnia nazywany jest w UK Boxing. Większość sklepów i centrów handlowych rozpoczyna wtedy swoje zimowe wyprzedaże.

W wielu szkockich domach nadal pali się gałęzie jarzębiny aby zapewnić zgodę pomiędzy członkami rodziny, którzy wspólnie zasiądą do świątecznego obiadu. Inny zwyczaj to wróżenie z jajek, które rozbija się do kubeczka i z kształtu żółtka i białka odczytuje się jaka będzie profesja przyszłego partnera lub partnerki (coś na kształt polskich wróżb andrzejkowych). Te same jajka są używane do zrobienia ciasta, które jeśli podczas pieczenia pęknie, to wróży pecha na cały przyszły rok.

Tradycją, która była zakazana przez czterysta długich lat było również pieczenie świątecznego kminkowego chleba Yule. Chleb ten ma piękny kształt plecionego okręgu, w którego wnętrzu umieszcza się świece. Zgodnie ze starym szkockim zwyczajem każdy członek rodziny otrzymywał swój własny bochenek chleba Yule na święta. Ten, kto znalazł w swoim ukryty pierścionek, miał zapewnione szczęście i powodzenie na cały nowy rok.